ایستگاه سنگ شکن سیار چرخدار CW710J
ایستگاه سنگ شکن سیار چرخ دار CW710J یک تجهیزات سنگ شکن و غربالگری سیار است که توسط Shanghai SUNFU...
هرکسی که از کنار یک خط پوشش یا یک اتاق کوره متالورژی عبور کرده باشد احتمالاً یک ظرف بلند و استوانه ای شکل در زیر محفظه پیچ شده، پیچیده شده در سیم پیچ های خنک کننده، بدون هیچ گونه اجزای متحرک قابل مشاهده ای دیده است. که به طور معمول یک است پمپ انتشار روغن با خلاء بالا و وظیفه آن برداشتن محفظه ای است که قبلاً توسط یک پمپ مکانیکی خشن شده است و آن را بیشتر به محدوده خلاء بالا فشار می دهد، که اغلب بسته به طراحی و شرایط پشتی، به فشارهایی در محدوده 10 تا منفی 4 تا 10 تا ناحیه منفی 7 torr می رسد.
برخلاف پمپهای پرهای دوار یا اسکرول، پمپهای دیفیوژن هیچ پیستون، روتور یا آببندی در مسیر پمپاژ ندارند. این کاملاً بر یک پدیده فیزیکی متکی است: یک جریان سریع از مایع تبخیر شده که مولکول های گاز را گرفته و آنها را به سمت خروجی هدایت می کند. این عدم وجود قطعات متحرک بخشی از این است که چرا پمپ های انتشار در تاسیساتی که نیاز به عملکرد مداوم و قابل اعتماد در طول سال ها بدون خرابی مرتبط با سایش دارند، رایج باقی می مانند.
در عمل، پمپ های دیفیوژن تقریبا هرگز به تنهایی استفاده نمی شوند. آنها برای حذف گاز از سمت خروجی و حفظ اختلاف فشاری که جت بخار برای عملکرد صحیح به آن نیاز دارد، به یک پمپ پشتی وابسته است.
هسته اصلی اصل کار پمپ انتشار روغن یک دیگ بخار گرم شده در پایه بدنه پمپ است که با یک سیال با فشار بخار کم پر شده است که معمولاً روغنی مبتنی بر سیلیکون برای پایداری حرارتی آن انتخاب می شود. بخاری زیر دیگ این سیال را به جوش کنترلشده میآورد و بخار تولید میکند که از طریق یک مجموعه دودکش مرکزی ساخته شده از مراحل نازل انباشته، معمولاً سه یا چهار در یک واحد صنعتی معمولی، بالا میرود.
همانطور که بخار از هر نازل خارج می شود، با سرعت زیاد به سمت بیرون و پایین منبسط می شود و یک جت مخروطی شکل را تشکیل می دهد. مولکولهای گازی که در این جت حرکت میکنند، بارها توسط مولکولهای بخار برخورد میکنند و در جهت حرکت جت، که به سمت پایین پمپ و اتصال خروجی است، رانده میشوند. این حباب مولکولی است: مولکولهای گاز سبک آنقدر به دام نمیافتند که به سمت اگزوز برخورد میکنند.
هنگامی که جت بخار به دیواره بیرونی خنک شده با آب می رسد، دوباره به مایع متراکم می شود و به سمت دیگ تخلیه می شود تا دوباره گرم شود و یک چرخه جوشیدن و تراکم سیال مداوم را تکمیل می کند. این چرخه چیزی است که به پمپ اجازه می دهد تا برای مدت طولانی بدون پر کردن سیال کار کند، مشروط بر اینکه کنترل منبع آب خنک کننده و بخاری ثابت بماند.
بدنه پمپ انتشار به طرز فریبنده ای از نظر ظاهری ساده است، اما هر جزء با تحمل محدودی مهندسی شده است زیرا هندسه نازل ها مستقیماً سرعت پمپاژ و فشار نهایی را تعیین می کند. جدول زیر قطعات اولیه و عملکرد آنها را در مجموعه خلاصه می کند.
| جزء | تابع |
|---|---|
| دیگ و بخاری | سیال کار را در دمای کنترل شده و یکنواخت تبخیر می کند |
| پشته نازل (مجموعه جت) | بخار را به شکل جت های جهت دار شکل می دهد و سرعت می بخشد |
| دیوار بیرونی آب خنک | بخار را به مایع برمی گرداند و یک اثر کلاهک سرد خنک شده با آب در نزدیکی قسمت بالا ایجاد می کند |
| بافل یا کلاه سرد | جریان برگشتی بخار سیال به محفظه فرآیند را کاهش می دهد |
| فلنج ورودی | به محفظه خلاء بالا متصل می شود |
| خط مقدم و خروجی | به پمپ پشتی یا بوستر پمپ مکانیکی متصل می شود |
بافل سزاوار توجه ویژه است. از آنجایی که سیال پمپاژ خود بخاری است که با سرعت بالا در گردش است، برخی از مولکول ها به جای متراکم شدن روی دیوار، ناگزیر به سمت بالا به سمت محفظه حرکت می کنند. یک کلاهک سرد یا بافل شورون که به درستی طراحی شده است، چندین ده درجه خنک تر از بدنه پمپ نگه داشته می شود، قبل از اینکه بتواند محفظه فرآیند را آلوده کند، بیشتر این جریان را قطع می کند.
سرعت پمپاژ پمپ انتشار معمولاً بر حسب لیتر در ثانیه بیان می شود و با قطر ورودی، طراحی نازل و رژیم فشاری که پمپ در آن کار می کند متفاوت است. سرعت در محدوده میانی پوشش عملکرد پمپ بالاتر است و با نزدیک شدن فشار به حد نهایی پمپ کاهش می یابد، زیرا مولکول های گاز کمتری برای رهگیری جت بخار باقی می ماند.
از طرف دیگر، فشار نهایی خلاء کمتر به اندازه نازل و بیشتر توسط کیفیت سیال، کنترل جریان برگشتی و تمیزی محفظه و مهر و موم کنترل می شود. یک پمپ با یک نازل بزرگ می تواند مقدار زیادی گاز را به سرعت جابجا کند، بدون اینکه لزوماً به فشار نهایی کمتری نسبت به یک واحد کوچکتر و با گیج شدن برسد.
انتخاب سیال پمپ انتشار تقریباً بر هر معیار عملکردی که مهم است تأثیر می گذارد: فشار نهایی، سرعت جریان برگشتی، پایداری حرارتی و مقاومت در برابر اکسیداسیون. سیالات مبتنی بر سیلیکون بر تاسیسات صنعتی مدرن تسلط دارند، زیرا آنها قرار گرفتن در معرض هوای تصادفی را در دمای عملیاتی بسیار بهتر از فرمولاسیونهای روغن معدنی قدیمیتر تحمل میکنند، که اگر محفظه در حالی که دیگ هنوز داغ است، میتواند تخریب یا اکسید شود.
اپراتورها معمولاً وضعیت سیال را از طریق نمونهبرداری دورهای، مشاهده تغییر رنگ یا افزایش فشار نهایی در طول زمان کنترل میکنند، که هر دو نشان میدهند که سیال شروع به تجزیه کرده یا آلایندهها را از سمت فرآیند جذب کرده است.
هیچ طراحی پمپ انتشار واحدی به طور همزمان در همه چیز عالی نیست. پشته های نازل بزرگتر به نفع توان عملیاتی، گیج شدن محکم تر به نفع تمیزی و هندسه های ساده تر به نفع تعمیر و نگهداری کمتر است. نمودار رادار زیر نشان میدهد که چگونه سه نوع پیکربندی کلی با پنج معیار ارزیابی رایج در مقیاس نسبی 1 تا 5 معامله میشوند.
از آنجایی که پمپهای دیفیوژن توان عملیاتی بالا را با سادگی مکانیکی ترکیب میکنند، در هر مکانی که حجم محفظه بزرگی نیاز است به طور مداوم برای ساعتها یا روزها در خلاء بالا نگه داشته شود، یک انتخاب رایج باقی میمانند.
در سیستمهای پوشش خلاء صنعتی، پمپهای انتشار محفظههای رسوبگذاری بزرگی را در فشار مورد نیاز برای تشکیل لایه نازک یکنواخت نگه میدارند، خواه این فرآیند پوشش نوری، متالیزاسیون تزئینی یا پوشش مانع عملکردی روی بسترهای انعطافپذیر باشد.
تجهیزات متالورژی خلاء، از جمله ذوب القایی خلاء و کورههای ذوب مجدد قوس خلاء، به پمپهای انتشار برای حذف گازهای محلول از فلز مذاب و جلوگیری از اکسیداسیون در طول پردازش، که برای تولید آلیاژهای با خلوص بالا مورد استفاده در هوافضا و تولید فولاد ویژه ضروری است، متکی هستند.
اتاقهای آزمایش شبیهسازی فضایی از پمپهای انتشار، اغلب در ترکیب با پمپهای سرمایی، برای تکرار شرایط نزدیک به خلاء که اجزای فضاپیما تجربه خواهند کرد، استفاده میکنند، و از آزمایشهای خروج گاز و چرخههای صلاحیت خلاء حرارتی قبل از پاکسازی سختافزار برای پرواز پشتیبانی میکنند.
تجهیزات تحقیقاتی با خلاء بالا در علوم سطح، تحقیقات رسوب لایه نازک و مشخصه مواد نیز به همین موضوع بستگی دارد. اصل کار پمپ انتشار روغن برای دستیابی به محیط تمیز و کم فشاری که اندازه گیری های حساس نیاز دارند.
پمپ های دیفیوژن بیشتر از اینکه اشتباهات گاه به گاه را مجازات کنند به نظم عملیاتی ثابت پاداش می دهند، اما چند عادت تفاوت قابل اندازه گیری در طول عمر و پایداری عملکرد ایجاد می کنند.
تأسیساتی که از یک برنامه تعمیر و نگهداری پیشگیرانه ساختاریافته پیروی می کنند، معمولاً پمپ های انتشار را برای سال های طولانی بین تغییرات سیال یا نوسازی نازل کار می کنند، به همین دلیل است که این فناوری در مقایسه با روش های پمپاژ جدیدتر برای کاربردهای با حجم زیاد رقابتی است.
پمپ انتشار از یک جت بخار گرم شده بدون هیچ قسمت متحرک در مسیر پمپاژ استفاده می کند، در حالی که پمپ توربومولکولی از تیغه های چرخان با سرعت بالا استفاده می کند. پمپهای دیفیوژن تمایل دارند عملیاتهای پیوسته و با حجم زیاد را مورد استفاده قرار دهند، در حالی که پمپهای توربومولکولی از راهاندازی سریعتر و فرآیندهای تمیزتر با نگرانیهای هیدروکربنی کمتر حمایت میکنند.
با سیستم بافل و سیال باکیفیت که به خوبی نگهداری می شود، بسیاری از پمپ های انتشار صنعتی به محدوده 10 تا منفی 6 تا 10 تا محدوده منفی 7 می رسند، اگرچه عملکرد واقعی به شدت به تمیزی محفظه، کیفیت آب بندی و وضعیت پمپ پشتی بستگی دارد.
مکانیسم جت بخار فقط در یک محدوده فشار خط جلوی خاص به درستی عمل می کند. بدون پمپ پشتی که به طور مداوم گاز را از سمت خروجی خارج می کند، اختلاف فشار جت به سقوط بستگی دارد و پمپاژ به طور موثر کار نمی کند.
این امر به شدت به ساعات کارکرد، آلودگی فرآیند و تعداد دفعات چرخش حرارتی پمپ بستگی دارد. بسیاری از تاسیسات وضعیت سیال را به صورت فصلی بررسی می کنند و زمانی که تغییر رنگ یا افزایش قابل اندازه گیری فشار نهایی ظاهر می شود، آن را جایگزین می کنند.
پمپهای انتشار عموماً برای پمپاژ فاز گازی تمیز مناسبتر هستند تا فرآیندهایی که بار ذرات سنگین ایجاد میکنند، زیرا ذرات میتوانند سیال را آلوده کرده و اثر بافل را در طول زمان کاهش دهند.